Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
zaatakowały obiekty terrorystyczne?
Lot nr 103 linii Pan Am rozbił się w mieście Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie?
Nie możemy kontynuować tej agresji wobec Kuwejtu.
Nie będziemy rozgraniczać?
USS Cole został zaatakowany w porcie Arden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Kolejna piosenka, którą zagramy, to stary i ceniony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma?
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi w biegu?
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie ja popełniłam błąd. Jako jedyna to dostrzegłam.
Załatwmy ich.
Wszystkich.
Poprzednio w Homeland?
-Źle na ciebie wpływa. -I wiesz to, chociaż nawet go nie znasz?
Jest niezrównoważony.
-Co się stało, mamo? -Twoja siostra zniknęła.
Jedź.
Zaginięcie można zgłosić po upływie 24 godzin.
Policja ma ich opis. Wiedzą, że Leo jest zbiegiem.
Leo nie był w tym ośrodku na leczeniu.
Jego rodzice zawarli ugodę z prokuraturą, żeby nie został oskarżony o zabójstwo.
Nie podlega dyskusji, że CIA zostało okaleczone,
a reputacja legła w gruzach.
Jak mamy oczekiwać, że CIA ochroni ten kraj,
skoro nie potrafi ochronić nawet siebie?
Carrie pragnie krwi, Saul.
Wiedz, że ją powstrzymam.
Pani klientka w obecnym stanie psychicznym
stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.
Kurwa, nie do wiary.
Carrie? Wychodzisz.
Co?
Zadaliśmy sobie wiele trudu, żeby wydostać cię ze szpitala.
Z zamian za co?
Za rozmowę z jednym z naszych partnerów.
Nasza firma od lat współpracuje z kilkoma krajami z Bliskiego Wschodu.
Czego chce wasz klient?
Niedawno stracił sześciu wspólników.
Czyli mówimy o Iranie.
Javadi?
Wydał rozkaz ataku na ten budynek.
Muszę go tu sprowadzić.
Chcę go przemaglować.
Spotkam się z pańskim klientem, ale tylko z nim i tylko osobiście.
Udało się, Saul.
-Javadi. -Na pewno.
Zażądałaś spotkania?
Byłaś niesamowicie dzielna.
Powinieneś mnie wyciągnąć ze szpitala, Saul.
Nie powinieneś mnie tam zostawiać.
Witam.
Jaki jest cel pańskiej wizyty w USA, panie Zarin?
-Jestem tu w interesach. -A dokładniej?
Produkty papierowe.
Odwiedzam klientów w Albany. Pomyślałem, że pojadę trasą widokową.
-Długo pan zostaje? -Góra trzy dni.
-Miłego pobytu. -Dziękuję.
-Tak? -Peter Quinn.
-Saul do mnie dzwonił. -Wejdź, jestem Mira.
Saul się przebiera.
-Za kogo? -Jedzie polować na kaczki.
Niby po co?
Sekretarz generalny zaprosił jego
i połowę senackiej komisji ds. wywiadu.
Będą z nim rozmawiać o stałej posadzie dyrektora CIA.
-Lepiej nie nawal. -Mira wciąż mi to powtarza.
Jak wyglądam?
Gdybym był kaczką, bałbym się.
Zaparzę kawę.
Chodź.
-Musisz obserwować Carrie. -Dlaczego?
-Irańczycy też to robią. -Po co?
Mają ją za zhańbioną funkcjonariuszkę CIA,
na tyle zdesperowaną, by sprzedać informacje.
To szaleństwo. Carrie nigdy by?
Ale zrobi to.
Bo na tym polegała ta gra.
Podstawiliśmy ją, żeby wywabić Irańczyków.
Podstawiliście? O czym ty mówisz?
Wprowadzam cię w trwającą operację, Peter.
Moją i Carrie.
Czyli?
Pogrążenie jej przed Senatem?
Zamknięcie w szpitalu psychiatrycznym?
Wszystko było udawane. To była część planu.
Ja pierdolę.
-I to się udaje? -Jak do tej pory.
Dwa dni temu zastępca szefa irańskiego wywiadu połknął haczyk.
Wygląda na to, że tutaj jedzie.
Sam Javadi? Majid Javadi?
Kurewsko ryzykuje.
A Carrie Mathison to kurewsko łakomy kąsek.
-Mów po angielsku. -Zatankowany do pełna.
Tu jest karta kredytowa i trochę gotówki.
Chce pan broń? Sig Sauer 250?
Żadnej broni.
-Wybrałem trasę. -Dziękuję.
Zostało mi 74,58$.
-A tobie? -Nic.
Pamiętaj, że jadę z miejsca, gdzie nie wolno mieć kasy.
Wystarczy na jedno tankowanie i jedzenie na kilka dni, a potem?
Rozpacz, głód, śmierć.
Póki jestem z tobą.
Moglibyśmy znaleźć jakieś miejsce, gdzie nikt nas nie zna.
Wynająć mieszkanie, iść do pracy.
Przewracać burgery?
A czemu nie?
Mówię tylko, że nie musimy być tym, kim jesteśmy.
Nie na zawsze. Możemy od tego uciec.
Myślisz, że ludzie nam na to pozwolą?
Nasze rodziny? Całe to gówno?
Hej.
Musimy się cieszyć z tego, co mamy, bo lepiej nie będzie nigdy.
Jesteśmy razem, tu i teraz.
Cholera!
Jezu!
Przepraszam.
Patrzyłem na ciebie.
-Jessica? -Przepraszam?
Dana zaginęła.
Wejdź.
Wiem, że nie powinnam tak się zjawiać.
Naprawdę nie mam do kogo iść.
-Jak to zaginęła? -Zniknęła trzy dni temu.
Ukradła moje auto i wydostała swojego chłopaka z kliniki, w której?
Nie wiem, czy wiesz, ale Dana próbowała się zabić.
Wiem. Byłaś na policji?
Szukają, ale dla nich to dwójka dzieciaków na przejażdżce kradzionym autem.
-A FBI? -Twierdzą, że to nie ich sprawa.
Może faktycznie tylko gdzieś pojechali.
Nawet jeśli, to martwię się.
Dowiedziałam się, dlaczego Leo był w klinice.
Rodzice umieścili go tam, żeby uniknął oskarżenia o zabójstwo.
Zabił kogoś?
Jego młodszy brat zginął z rodzinnej broni.
Może to był wypadek, a może Leo to psychopata, sama nie wiem.
Nie wiem, co wie Dana, i boję się?
To mądra dziewczyna. Przejrzy go.
Jest zakochana. Kto wie, co zrobi?
Przykro mi, ale to dla mnie naprawdę niedobry moment.
-Nie jestem w stanie? -Już kiedyś próbowałaś nam pomóc.
Przyszłaś do naszego domu i ostrzegałaś mnie przed Brodym.
I choć w głębi serca wiedziałam,
że coś jest kurewsko nie tak, nie słuchałam.
Wiem, że teraz coś jest nie tak.
Błagam cię, pomóż mi ją znaleźć.
Ok, dobrze.
Dziękuję.
Jedź do domu. Zobaczę, co da się zrobić.
Dziękuję.
Tak?
Agencie Hall, mówi Carrie Mathison.
Musimy porozmawiać.
-Nie mam pani nic do powiedzenia. -Chodzi o Danę Brody.
Mam to gdzieś, Mathison. Nie dzwoń do mnie więcej.
Pieprzona baba.
Tak?
Max, tu Carrie.
Carrie?
Gdzie jesteś?
Za 10 sekund zadzwonię i ustalimy numer z jogą.
Jogą?
Numer Virgila z jogą. Użyjemy Lisy.
Gdy zadzwonię, nie bądź taki nieogarnięty jak teraz.
Carrie, nie jestem nieogarnięty. Całą noc pracowałem?
Słucham?
-Mówi Max. -Cześć, tu Carrie.
Chcę potwierdzić, że rano idziemy na jogę.
Joga, jasne.
Zajęcia zaczynają się o 10:00, więc lepiej się zbieraj.
Dobra.
-Cel się przemieszcza. -Zrozumiałem.
Quinn! Co, do chuja?
Nie powinieneś chować się za drzewem?
Mam podsłuch na twojej jednorazówce.
Słyszałem twoje rozmowy z Hallem i Maxem.
Co ty wyprawiasz?
Skoro słyszałeś, powinieneś wiedzieć.
-Próbuję znaleźć Danę Brody. -Sama będziesz jej szukać?
-Nie, zmuszę do tego FBI. -Niby jak?
Facet nie chce nawet z tobą gadać.
Dopiero dołączyłeś do operacji
i już chcesz mi rozkazywać?
Jesteś obserwowana. Widziałem dwa zespoły.
Zabiją cię, jeśli domyślą się, że coś z tobą nie gra.
Nie domyślą się. Stosowałam tę zagrywkę wiele razy.
Wciąż narażasz operację. Ja pogadam z tym agentem.
Nie, znam go. Zabawi się twoim kosztem.
Działasz w wielkim stresie. Nie myślisz jasno.
Z moim myśleniem wszystko gra, Quinn.
To ty narażasz operację. Nie powinieneś się do mnie zbliżać.
Quinn?
Cieszę się, że mnie ubezpieczasz.
I?
Odwiedziłeś mnie w szpitalu, gdy byłam w kiepskim stanie.
To wiele dla mnie znaczyło.
To, na co się naraziłaś?
było kurewsko niesamowite.
Cóż, za 11 minut mam jogę.
Michael Higgins.
Nie wiedziałem, że lubisz takie rzeczy.
Nie lubię.
Prezydent prosi, sekretarz spełnia.
Rzuć tutaj swoje rzeczy. Zabiorą je do twojego pokoju.
Dzięki.
Napijmy się kawy.
Chyba że wolisz coś mocniejszego?
Nie, wystarczy kawa. Czarna.
Możemy prosić czarną kawę?
Wiedz, że zdobyłeś sporo szacunku wyeliminowaniem zamachowców z Langley.
Może powinienem przynieść ich głowy na włóczni.
Witajcie. Wybaczcie spóźnienie.
-Mike. -Hej!
Oby Biały Dom przetrwał bez ciebie jeden dzień.
-Jak się masz, Saul? -Dobrze, senatorze.
A gdzie moja śliwowica, do cholery?
Posmakowała mi gdy byłem w Kosowie razem z KFOR.
Pomaga się obudzić.
-Jednego? -Dziękuję, nie mam z tym problemu.
-Polowałeś kiedyś na gęsi? -Jedynie na szpiegów i zdrajców.
-Myślałem, że polujemy na kaczki. -Już po sezonie, Saul.
Sezon na gęsi też za moment się kończy.
To ostatnia szansa na ustrzelenie jakiś dobrych sztuk.
Dobrze spotkać się w mniej kontrowersyjnych okolicznościach.
Przepraszam.
-Naprawdę jestem ci wdzięczna, Liso. -Masz szczęście, że byłam w mieście.
-Wiem, to nagły wypadek. -Chłopcy są w alejce.
Dobra, wrócę przed końcem zajęć.
Virgil.
Niezły ruch wykorzystywać mojego brata.
A co miałam zrobić?
Ostatnio dałeś mi do zrozumienia, że jesteś obserwowany.
Dali mi spokój dwa dni temu,
ale to nie żart, możemy przez to stracić pracę.
Wiem i dziękuję, ale porozmawiamy po drodze.
Mam bardzo mało czasu.
Muszę dotrzeć do Bethesdy i wrócić w ciągu 50 minut.
Możemy ruszać?
Wykorzystałem stanowisko i załatwiłem nam wspólną kryjówkę.
Jedno z niewielu miejsc, gdzie można pogadać na osobności.
-Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko. -Skądże.
O ile nie liczysz, że w coś trafię.
-Strzelałeś ostatnio ze strzelby? -Jakieś 20 lat temu.
-Udanych łowów. -Do zobaczenia na miejscu, Lonnie.
Masz mojego starego Remingtona. Nigdy nie pudłuje.
Chodź Rio, jedziemy!
10:42. Gdzie on jest?
-Zawsze tu przychodzi? -Co rano. Obserwowałam go.
Między 10:30 a 10:45 kupuje kawę,
a potem jedzie na swoją zmianę do domu Brody'ego.
10:43. Nie zdążymy wrócić na jogę.
-Musimy jechać, Carrie. -Zostajemy.
-Nad czym pracujesz? -Mówię, że zostajemy.
Cześć!
Spójrz, co dla ciebie mam.
Wiem, skarbie.
-Agencie Hall. -Masz tupet.
-Nie rozmawiam z tobą. -Nie chodzi o mnie.
Zaginęła Dana Brody.
Co robisz na wolności, Mathison?
Czemu nie jesteś w wariatkowie, gdzie twoje miejsce?
Musisz być takim fiutem? Dana ma kłopoty.
-Jej matka odchodzi od zmysłów. -Nie mój problem.
Jak to nie?
A jeśli jej ojciec nadal jest w kraju i uciekła, żeby się z nim spotkać?
Mylisz się. Nie ma też kłopotów.
-Skąd wiesz? -Moi ludzie tygodniami
podsłuchiwali Danę i jej chłopaka.
To tylko dwójka nastolatków, która nawiała, żeby się bzykać.
-Romeo and Julia. -Wiesz, że źle skończyli, prawda?
Nie cwaniakuj, Mathison. Wrócą do domu,
gdy skończy im się kasa.
Sprawdziłeś jej chłopaka?
Wtedy wiedziałbyś, że nic dobrego nie wróży.
Nawet jeśli nie obchodzi cię Dana, tylko do niej może odezwać się Brody.
Powiedz mi, że wiesz, gdzie ona jest, i że jest bezpieczna, to sobie pójdę.
Do oddziałów terenowych i służb trafił nakaz poszukiwań.
-Znajdziemy ją. -Oby.
Jeśli coś jej się stanie, to z twojej winy,
a ja dopilnuję, żeby cały świat się dowiedział,
że ją zgubiłeś.
Co jest?
-Zabieraj to auto! -Tylko coś dostarczę.
-Mówiłem, żebyś spierdalał z tym autem. -Pięć sekund i wracam, słowo.
Wiesz, gdzie jest numer 1905B?
-Bo widzę 1905A, ale? -Powinienem ci skręcić kark, dupku.
Skąd ten pośpiech?
To chyba z tyłu?
-Nie przemęczaj się. -Dzięki.
Dzięki.
Rozmawiałem wczoraj z prezydentem. Jest zaniepokojony.
Czym?
Po pierwsze, morale w CIA
po zamachu i rewelacjach na temat Carrie Mathison.
Przekaż prezydentowi, że nie ma się czym martwić.
Morale są w porządku.
Idziemy naprzód.
Powinieneś wiedzieć, że bada też
możliwość wprowadzenia pewnych zmian w wywiadzie.
Stare zagrywki są coraz mniej skuteczne.
A nawet przestarzałe.
Stare zagrywki?
Niektóre kategorie tajnych operacji.
Podwójni agenci, prowokacje, stymulowane zmiany stron.
Żywe źródła.
Ludzie.
Są standardowym elementem szpiegostwa.
Są też najbardziej zawodni.
Dwa słowa. Nicholas Brody.
Przyznaję, Brody nam się przemknął.
Nie chcę ci dokopać,
ale najskuteczniejsi jesteśmy militarnie.
-Sam program dron? -Nie da się prowadzić agencji wywiadowczej
-z wysokości 5 km, senatorze. -Nikt tego nie sugeruje.
Ale po zdeprecjonowaniu Al-Kaidy największe zagrożenie stanowi Iran.
Działania wojskowe w tym momencie są ogromną pomyłką.
Prezydent chce mieć wybór, Saul.
Zrobię, co będzie trzeba,
ale nie złagodzę swojej opinii w zamian za twoje poparcie.
Chyba źle to zrozumiałeś, stary druhu.
To ja dostanę nominację na dyrektora.
Co?
Jutro prezydent zaproponuje moją kandydaturę.
Nie chodzi więc o złagodzenie twojej opinii, ale o jej zmianę.
O ile chcesz pracować w moim CIA.
To chyba twój ptaszek.
Witam. Mam na imię Navid,
a to Aram. Pańskie walizki dotarły wczoraj.
-Są na górze. -Dziękuję.
Zobaczmy, co macie.
Coś panu przynieść? Picie, jedzenie?
Nie trzeba. Muszę przebrać koszulę.
Poplamiłem ją.
Ale najpierw pokażcie pokój przesłuchań.
Oczywiście, tędy.
40$ z piątki.
Możecie jechać.
Policja w Syracuse prosi o kontakt osoby,
które widziały dwójkę nastoletnich uciekinierów z kliniki Maryland,
jeżdżących srebrną Toyotą Camry z 1989.
Jedną z nich jest Dana Brody,
córka zbiegłego kongresmena Nicholasa Brody'ego.
Jej towarzysz, Leo Carras,
był na przymusowym leczeniu po śmierci brata,
który zginął od postrzału po domniemanej próbie
popełnienia samobójstwa wspólnie z Leo.
Policja prosi, by nie zbliżać się do tej pary,
ale skontaktować się z policją Syracuse pod numerem 800-555-0199.
-To wszystko? -Tak.
95 centów.
A reszta?
Idziesz?
Musimy znaleźć miejscówkę, zanim się ściemni.
-Wszytko gra? -Nie wiem.
Opowiesz mi o swoim bracie?
-Co mam powiedzieć? -Co się wydarzyło.
-Już mówiłem. -Powtórzysz?
-Nie lubię o tym mówić. -Proszę, powiedz.
Chcę zrozumieć.
Odrabiałem lekcje w swoim pokoju i usłyszałem strzał.
Poszedłem do pokoju Phila.
Leżał tam, a wszędzie była krew.
Jakoś zdobył pistolet ojca.
Wcześniej mówiłeś, że zrobił to przy tobie.
Bo takie miałem wrażenie. Był w pokoju obok.
To przy tobie czy w pokoju obok?
Co w ciebie wstąpiło, Dano?
W wiadomościach mówili, że było inaczej.
-Jakich wiadomościach? -Na stacji.
Szukają nas. Mówili, że zamierzaliście
wspólnie popełnić samobójstwo.
Pieprzone wiadomości. Jakby przy tym byli.
Wiesz najlepiej, jak ci ludzie zmyślają.
W moim przypadku niczego nie zmyślili.
-Mówili samą prawdę. -Wsiadaj.
No to jak?
Phillip zabił się w swoim pokoju?
Tak! Wsiadasz?
-Skąd miał broń? -Nie wiem.
-Kłamiesz. -Nie.
Kłamiesz, wiem to.
-Czemu to robisz? -Zatrzymaj się.
-Nie, Dana? -Wypuść mnie!
-Zrobisz sobie krzywdę. -No to co?
Proszę, zatrzymaj się!
Dana, zaczekaj!
Powiedz, czego chcesz, a to zrobię!
-Powiedz prawdę! -Wzywam gliny!
Powiem.
-Proszę cię. -Zostaw mnie.
Kocham cię.
Nie mów tak. To nic nie znaczy.
-Dla mnie tak. -Puszczaj.
-Posłuchaj. -Niby dlaczego?
-Dana. -Dlaczego?
Bo masz rację! To byłem ja!
To był mój pomysł, żeby bawić się bronią.
Mój pomysł i moja wina, że nie żyje
Chciałem ci powiedzieć, ale nie wiedziałem jak.
Tak po prostu.
Jak mam to zrobić? Chciałem, żebyś mnie lubiła.
Tak po prostu!
Tak jak ja to zrobiłam!
"Mój tata zamordował 200 osób”.
"Próbowałam się zabić”.
Wciąż ci powtarzałam, że nie zniosę w swoim życiu kłamstw,
-a ty mnie okłamałeś! -Proszę, Dano.
Saul.
Carrie.
Jak się masz?
Szczerze mówiąc, trochę mi odbija.
Słyszałeś coś nowego?
Tak, o tobie, Jessice i FBI.
Nie miałam wyboru, Saul.
Miałaś wybór? Mogłaś nie narażać naszej operacji.
Nic się nie stało. Nadal mnie obserwują.
-Wciąż jesteśmy w grze. -Spójrz jeszcze raz.
Właśnie dzwonił Quinn.
Obserwatorzy zwinęli się pięć minut temu.
Może poszli spać albo Javadi się spóźnia.
A może przejrzeli twoją głupią próbę
pomocy córce Brody'ego.
Córce Brody'ego, do kurwy nędzy.
Zdajesz sobie sprawę, ile pracy zmarnowałaś?
Ile cierpienia poszło na marne?
Nie nakryli mnie, Saul. Jestem pewna.
Jasne.
-Posłuchaj mnie, Saul. -Muszę kończyć.
Zaczynałem się martwić, że gdzieś zniknąłeś.
Gdzie bym miał tyle zabawy?
Szkocką.
Lockhart powiedział, że mieliście ostrą wymianę poglądów.
Zgadza się. W niczym się nie zgadzaliśmy.
Wiesz, co byłoby miło dostać od przyjaciela?
Pierdolone ostrzeżenie, co jest grane.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Wiecie, po co was tu zaprosiłem.
By ustalić kierunek dla wywiadu naszego kraju
i żeby zabić kilka gęsi.
Myślę, że obie misje zakończyły się sukcesem.
Wznieśmy toast za Andrew Lockharta?
?którego prezydent wybrał na nowego dyrektora CIA.
Zdrowie!
Dziękuję wam.
Wiedzcie, że gdy jutro prezydent ogłosi moją nominację,
nie będzie dumniejszego człowieka w Stanach.
A za dwa tygodnie, gdy z Bożą pomocą zostanę zatwierdzony?
?nie będzie pokorniejszego.
Pokorny, bo wiem, że nie stałbym tu dziś
bez waszego wsparcia.
Szczególne podziękowania dla człowieka, który opiekował się Agencją
w najtrudniejszych dla niej czasach, Saula Berensona.
Twoje zdrowie, Saul. Dobra robota.
Zdrowie.
-Możemy jeść. -Chwileczkę, Mike.
Sekundkę, Mike.
Chciałbym pogratulować senatorowi Lockhartowi nominacji.
Jeśli będzie chociaż w połowie tak dobrym dyrektorem, jak strzelcem,
jesteśmy w dobrych rękach.
Może to nie była dobra analogia.
Bycie szpiegiem to nie to samo, co siedzenie w ukryciu w oczekiwaniu,
aż wróg wejdzie pod lufę.
Jesteś w dżungli, zazwyczaj w ciemnościach,
mając złe informacje i niewiarygodnych partnerów.
Senator zrobił karierę na krytykowaniu agencji,
którą ma prowadzić.
Jego pierwszym zadaniem będzie zdobycie serc i umysłów ludzi,
którzy są zagrożeni.
Inaczej będzie to kolejna nominacja polityczna
z palcem w górze, żeby sprawdzić, z której strony wieje wiatr.
Życzę powodzenia, senatorze.
Tymczasem przede mną
jeszcze dwa tygodnie wytężonej pracy.
Smacznego.
Generale.
Nic mi nie jest.
Naprawdę.
-Tak? -Mówi Quinn.
Wiem. Obserwatorzy wrócili?
Nie.
Wszystko w porządku?
Nie do końca.
-Gdzie jesteś? -Jakieś 80 metrów od ciebie.
Nie wiem, czy mi pasuje, że mnie obserwujesz.
Jestem w bezpiecznej odległości.
Zdaniem Saula marnujesz czas.
Spieprzyłam to.
Tego nie wiesz.
Byłeś tam. Nakryli mnie?
Nie wiem.
To od początku był strzał w ciemno.
Dobranoc, Quinn.
Saul.
Nie spodziewałam się, że dziś wrócisz.
To Alan Bernard.
Witam.
Pracowaliśmy razem w Bombaju?
Saul?
Cicho.
Otwieraj.
Rozbieraj się. Do naga.
Proszę, nie.
Dobra!
Dobrze, zrobię to.
Tak?
-Chyba wrócili obserwatorzy. -Co widzisz?
Nie jestem pewny. Zamontowałem kamerę GoPro na jej ulicy,
ale nic nie pokazuje.
-Muszę podejść bliżej. -Nie, zostań.
Ubieraj się.
Nie.
W to.
Nie tak to ustalaliśmy.
Nic nie jest ustalone. Ubieraj się.
Masz coś?
-Widzisz Carrie? -Nie.
-Jestem za daleko. -Zachowaj dystans.
To rozkaz.
Szybko.
-Podejdę bliżej. -Quinn.
Nie ruszaj się.
Quinn?
-Saul? -Nie teraz.
Proszę?
Tak?
Jestem w środku. Nie ma jej.
Zostawili jej ubrania i rozwalili telefon.
Pewnie mają kartę SIM. Zgubiliśmy ją.
Ale wiemy, kto ją ma.
Wracamy do gry.
Jest zdana na siebie, Saul.
Zawsze była zdana na siebie.
Zdejmij to.
Carrie Mathison.
Jesteś w dobrej formie.
Pewnie dzięki jodze.
Przetłumaczone przez LingPerfect